Lokatorzy – czyli kto pomieszkuje na naszej skórze ?

Mikroflora skóry osób zdrowych to miejsce bytowania wielu drobnoustrojów. Mogą to być takie drobnoustroje, które towarzyszą nam przez całe życie (rezydenci stali) oraz takie, które tworzą tzw. florę przejściową, czyli dostają się na powierzchnie naszej skóry z powietrza, wody, gleby, zwierząt czy z innych osób. Ich liczba i rodzaj zależy od naszego wieku, klimatu w którym przebywamy, stylu życia jaki prowadzimy, naszej odporności, przechodzonego leczenia i higieny osobistej.

Drobnoustroje rozmieszczają się po naszym organizmie i naszej skórze tak, aby kolonizowane przez nich miejsca odpowiadały im pod względem temperatury, pH, wilgotności, potencjału oksyredukcyjnego. 

Jak flora fizjologiczna wpływa na nasze zdrowie ?

Na kilka sposobów. Przede wszystkim wspomaga odporność na zakażenia poprzez zajmowanie miejsc wiązania  na powierzchni komórek – uniemożliwia to przyłączanie się tam  drobnoustrojów chorobotwórczych.

Wiele bakterii wytwarza mucynę – glikoproteinę, która uniemożliwia złym drobnoustrojom przyleganie do naszych komórek. Niektóre z nich zakwaszają środowisko skóry, uniemożliwiając rozwój niektórych patogennych drobnoustrojów. Prawidłowa flora pobudza nasz układ odpornościowy i jest źródłem witamin ( np. witaminy K, niezwykle potrzebnej do procesu krzepnięcia) .

Nasza skóra również sama broni się przed zasiedlaniem przez patogeny – poprzez złuszczanie naskórka czy wytwarzanie lizozymu przez gruczoły łojowe.

Współlokatorzy.

Na skórze większość drobnoustrojów to przede wszystkim bakterie Gram dodatnie(lepiej tolerują suche warunki środowiska) takie jak
Staphylococcus epidermidis, Staphylococcus hominis, Micrococcus, Corynebacterium, , Staphylococcus aureus. 
 Możemy też znaleźć pałeczki gram dodatnie – najlepiej znana to Propionibacterium acnes, która zasiedla dalsze odcinki gruczołów łojowych.

Najwięcej bakterii znajdziemy przy ujściach gruczołów potowych i mieszków włosowych. 

Kiedy nasza flora nam szkodzi ?

Mimo, że drobnoustroje mikroflory żyją z nami w zgodzie, w niektórych przypadkach mogą nam bardzo zaszkodzić powodując zakażenia oportunistyczne, które występują zazwyczaj podczas niedoborów odpornościowych ( może być to zwykłe przeziębienie, przewlekłe leczenie, choroby nowotworowe, alergiczne, chemioterapia czy AIDS).

 Przy przewlekłym stosowaniu antybiotyków równowaga mikroflory może zostać zachwiana – wtedy drobnoustrojom chorobotwórczym łatwiej zaatakować nasz organizm. Ponadto w przypadku antybiotykoterapii szerokowachlarzowej dochodzi do selekcji w naszym organizmie groźnych drobnoustrojów wieloopornych.

W stanach takich jak niedokrwienie, żywienie pozajelitowe, wcześniactwo może dojść do przechodzenia drobnoustrojów z przewodu pokarmowego do krwi, co ma bardzo złe rokowanie. 

Bibliografia :

- Diagnostyka bakteriologiczna, Eligia Szewczyk;

- Mikrobiologia i choroby zakaźne, Gabriel Virella;

- Mikrobiologia. Różnorodność, chorobotwórczość i środowisko, Abigail A. Salyers,   Dixie D. Whitt.

Curiosin – żel wspomagający leczenie ran.

Dziś chcę się podzielić się pewnym odkryciem. Jakiś czas temu moja Pani Dermatolog po zabiegu poleciła mi zakup żelu Curiosin, aby skóra lepiej regenerowała się po zabiegu.

Za żel zapłaciłam 19,99 zł, tubka zawiera 15 gramów leku.

 Zawartość jest przejrzysta, średnio gęsta, według mnie niczym nie pachnie. 

Na tubce jest informacja :

„ żel na rany – zaburzenia skóry, rany po drobnych urazach, lekkie oparzenia, rany przewlekłe, leczenie ran pooperacyjnych)”.

Teraz parę słów na temat tego co w tym żelu jest – zawiera on opatentowaną formułę cynku i kwasu hialuronowego.

Cynk ze względu na swój udział w wielu procesach enzymatycznych wspomaga gojenie się ran, natomiast kwas hialuronowy  jest podstawowym składnikiem skóry i tkanki łącznej odpowiedzialnym za spójność i regenerację skóry po różnego rodzaju urazach. Hialuronian cynku, jako związek kwasu hialuronowego, posiada dodatkowe właściwości. Pomaga uszkodzonej skórze działając perwotnie - gojenie bez ziarninowania; bądź wtórnie - gojenie przez ziarninowanie. Izoluje on powierzchnie rany przed czynnikami zewnetrznymi, które mogłyby utrudnić proces leczenia, zapewnie odpowiednie warunki do regeneracji skóry.   

Jeżeli chodzi o jego użytkowanie -aplikacja na zmienione chorobowo miejsca była dla mnie trochę uciążliwa bo żel jest dość lejący – trzeba po prostu uważać. Przyjemnie chłodzi miejsce, odkaża, zmniejsza obrzęk i zaczerwienienie i faktycznie przyspiesza gojenie się ran czy ranek.  Używam go dość często i jest naprawdę wydajny. Uważam to za dobry zakup i polecam wszystkim; myślę, że taki produkt powinien się znaleźć w apteczce u każdego z nas.

Czego nie wiemy o witaminach ? Część 1 – witamina C.

Bardzo często spotykamy się w prasie kolorowej, telewizji i Internecie z informacjami dotyczącymi witamin. Działają dobrze na nasz organizm, wpływają na nasz nastrój, poprawiają kondycję włosów, skóry, ich niedobory wywołują przeróżne choroby itp.

Ja chciałabym skupić się na sposobie, w jaki działają witaminy na nasze ciało na poziomie komórkowym. O tych mechanizmach nie mówi się za często, dlatego myślę, że warto przeczytać co nieco na ten temat.

WITAMINA C.

Inaczej kwas askorbinowy. Pochodna glukozy, o  wysokiej aktywności biologicznej, nietrwała w środowisku zasadowym i wysokich temperaturach.

Zalecane dzienne zapotrzebowanie dla osoby dorosłej to 60 mg/dobę. Nadmiar usuwany jest przez nerki. 

Witamina C posiada aktywność antyoksydacyjną – zmiata wolne rodniki, nierodnikowe formy tlenu, hamuje peroksydację lipidów.

Inaktywacja wolnego rodnika powstaje podczas utlenienia kwasu askorbinowego do kwasu dehydroksyaskorbiowego. Odtworzenie witaminy jest możliwe w obecności cząsteczki redukującej – glutationu zredukowanego.

Ponadto jest potrzebna do hydroksylacji reszt proliny do hydroksyproliny, reszt lizynowych do hydroksylizynowych w potranslacyjnej modyfikacji kolagenu – w ten sposób wpływa na szczelność i sprężystość naczyń krwionośnych oraz bierze znaczący udział w gojeniu się ran.

Witamina C bierze udział w degradacji Tyrozyny - ta podczas procesów katabolicznych w obecności kwasu askorbinowego ulega przemianie w kwas acetylooctowy i kwas fumarowy.

Oprócz tego jest potrzebna do przemiany dopaminy w noradrenalinę w nadnerczach przez enzym – hydroksylazę dopaminy. 

Bierze udział w hydroksylacji cholesterolu przez 7-alfa-hydroksylazę inicjującą proces biosyntezy kwasów żółciowych. 

Nasila wchłanianiu żelaza w przewodzie pokarmowym – askorbinian zapobiega przemianie żelaza z formy Fe 2+ do Fe 3+ ( tylko postać żelaza na drugim stopniu utlenienia może przejść do komórek błony śluzowej jelita cienkiego). 

Ostatnimi czasy udowodniono, że kwas askorbinowy wpływa na obniżenie poziomu cholesterolu i przeciwdziała miażdżycy naczyń krwionośnych poprzez hamowanie syntezy bezpośrednio, obniżając aktywność głównego  enzymu szlaku syntezy cholesterolu - reduktazy HMG-CoA (reduktazy 3-hydroksy-3-metyloglutarylo-koenzymu A). Jako silny utleniacz chroni przed szkodliwą modyfikacją oksydacyjną cholesterolu. Oprócz tego odpowiednio wysoki poziom witaminy C we krwi zwiększa ilość receptorów dla LDL na powierzchni komórek, co powoduje przechodzenie cząsteczek cholesterolu do komórek, gdzie zachodzi odpowiednia dystrybucja i regulacja cholesterolu. 

Witamina C może regulować stan redoks komórek – ma zdolność do utrzymywania cząsteczek w stanie zredukowanym i wpływa na kluczowe procesy komórkowe : na cykl komórkowy, naprawę DNA, przekazywanie sygnałów komórkowych. 

Objawy niedoboru pojawiają się  po ok. 2, 3 miesiącach; są to min : 

- szkorbut, wybroczyny skórne ( wynikające z upośledzonej syntezy kolagenu), 

- niedokrwistość ( obniżenie wchłaniania żelaza), 

- suchość i ból oczu ( obniżenia stężenia witaminy C w komorze przedniej oka),

-  infekcje( obniżenie bezpośredniego wpływu na niektóre z wirusów i bakterii; ponadto witamina C  niezbędna jest dla prawidłowego przebiegu procesów fagocytozy ),

-  bóle kostne i stawowe ( zaburzenia syntezy kolagenu; oprócz tego odpowiedni poziom witaminy C w organizmie zapobiega utracie gęstości kości). 

Źródła witaminy to głównie świeże warzywa i owoce :

- warzywa kapustne (brokuły, brukselka, kalafior, kapusta),

- owoce jagodowe (czarne i czerwone porzeczki),

- ziemniaki,

- żółte i zielone warzywa (natka pietruszki, pomidory, szpinak, szczypiorek, koper, groszek, kalarepa),

- owoce (truskawki, jagody, jeżyny, poziomki, maliny, agrest, kiwi, owoce cytrusowe, owoce dzikiej róży, melony, ananasy).

 W produktach pochodzenia zwierzęcego jest niewiele witaminy C.

Bibliografia : 

- Biochemia witamin 2 - Witaminy lipofilne i Wit C - P.Moszczyński,  R.Pyć; 

- Biochemia Harpera;

- http://www.vitatorun.pl/zakazane/65,witamina_c_obniza_cholesterol.html.